Valentine?
Para sa mga
bitter sagot nila. Ano ‘yan? Nakakain ba ‘yan?
Sa mga single,
sasabihin nila, oi Happy Independence Day.
Sa tipikal na
magkarelasyon, ay sige, lalabas, kakain, me tsokolate, me rosas, at me mga kung
anu-anong regalo.
Pero sa’min ni
beloved Katherine?
Me trabaho kasi
siya, ikatlong Valentine na naming ito na magkasama, iyong mga nakaraang dalawa
hindi naming naramdaman, teka, espesyal nga ba ang araw ng mga puso o pauso
lang ng mga dickheads ‘to? Pero sige papatulan ko na. No’ng unang Valentine
namin, it wasn’t that good, kasi medyo nag-away kami no’n. Ang kasama niya e
mga tropa naming babae at as usual kaming mga lalaki e nag-inuman na lang.
Shit, nasira ko pa iyong microphone ng videoke bar na pinag-inuman naming, pero
pasekreto naming iyong nilagyan ng mighty bond, tapos voila, hindi nila
nahalata at ‘di kami pinagbayad! Ikalawang Valentine, medyo hindi rin gaano,
although magkasama kami. Kasi me acoustic night na ginawa iyong student
organization na sinalihan niya, e isa siya sa mga kumakanta, kaya ayon naging
abala siya.
Tapos ngayong
araw e me trabaho siya, at gagabihin siya, so expected ko nang wala na naman
gagawin. Tanghali na gising ko, tapos andoon na siya sa pinagtatrabahuan niya,
hapon na pero hindi pa rin tapos, so itinulog ko na lang like an ordinary day.
Marami rin akong natatanggap na mga text messages about Valentine, me mga
masayang bumabati, me mga nagi-inarte kasi walang kasama, me mga epal na kung
anu-ano ginagawa para lang sumaya sila, pero ako natulog ako, bahala na! Wala
naman talaga kaming plano magselebreyt, kahit sinabi sa’kin ni beloved
Katherine na sana e maselebreyt namin ng maayos ‘to. Sa kahimbingan ng tulog
ko, narinig ko iyong selpon ko, me tumatawag, pagtingin ko si beloved
Katherine, tapos pinutol niya. Nagbasa ako ng mga texts niya, maaga sila
natapos, pinauwi na sila agad, so sabi niya labas daw kami, nag-check ako ng
laman ng wallet, ay putang bitch! Tatlong pisong barya na lang pala. Sabi ko,
saan kami pupunta at tinanong ko rin kung dala niya ba iyong perang pinatago ko
sakanya, e hindi pala, sabi niya babalikan pa niya, hassle ‘yon kasi 5:30 ng
hapon na, makakarating siya ng bahay nila 7:00 siguro, at makakabalik siya mga
8:00 na, so gabi na, kaya sabi ko punta na lang siya dito sa bahay. Bigla na
lang ako nakaisip ng malupit na ideya. Sabi ko nga, I have millions of ways to
make a girl fall in love with me, but I will do it with the only girl I love,
and that’s her!
Tumayo ako
agad, naligo, tapos naghanap ng mga p’wedeng gamitin. Nagluto ako, naglinis ng
bahay.
Pagdating niya,
patay ang ilaw. Pumasok siya, nakita niya akong naka-long sleeves na green pero
na short at tsenelas lang, natawa siya. Tapos pinatugtog ko iyong theme song
namin na No Ordinary Love, saka ko inibaba iyong bag niya, kinuha iyong kamay at
ipinatong sa balikat ko’t isinayaw siya. Korni na kung korni, pero naging
magical ang lahat. Habang nakangiti kaming sumasayaw, sabi niya, wala bang
petals? Dinampot ko iyong mga petals saka ko sinabog sa kalangitan, nagmukha
tuloy parang pelikula ang lahat, dinala ko siya sa kusina. Nakita niya iyong
rose candle na nasa bote ng wine, astig ‘di ba? Dinner with a candle light,
hinila ko iyong upuan niya, binuhusan ko ng wine iyong baso niya. Kitang-kita
ko sa mga mata niya na masayang-masaya siya, at tol maniwala ka, mas masarap sa
pakiramdam iyong nakikita mo ‘yong taong mahal mo na masayang-masaya dahil
sa’yo. Binuksan ko iyong ulam, lalo siyang tumawa ng malakas, longganisang
limang piraso, I Love You So Much!
Kumakain kami’t
nagkukwentuhan, walang bulaklak, walang tsokolate, just the pure expression of
sincere love.
Tinitigan ko
siya sa mata, nakangiti kami. Nagsalita ako.
I love you.
Hinawakan niya
mukha ko, ngumiti siya na parang isang prinsesa, at sinabi niya ang mga
salitang kumumpleto sa araw ng mga puso.
Salamat,
napasaya mo ako, I love you more.
 |
Longanisa, kamatis, wine, saka kandila!
|
